Morze Wewnętrzne

Donald Richie mieszkał w Tokio przez kilkadziesiąt lat, jednak znacznie bardziej od dynamicznie rozwijającej się stolicy fascynowała go tradycyjna Japonia, ta orientalna, prowincjonalna, antyzachodnia, kierująca się dawnymi wartościami. Takie miejsce, w którym czas biegnie wolniej, ludzie wstają ze słońcem, a ulice pustoszeją o zmroku, znalazł na wysepkach Morza Wewnętrznego.

• Odwiedził je w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku.

• Obiektami jego zmysłowej fascynacji były nie tylko konkretne osoby płci obojga, ale japońska cielesność jako taka.

Z zachwytem pisał potem o życiu ich mieszkańców, jedzeniu, kulturze i miłości. Japonię, która stała się jego drugą ojczyzną, nazywa swoją kochanką.

• Morze Wewnętrzne to przepiękny portret miejsca, którego już nie ma.
• Nikt spośród zachodnich autorów nie zna Japonii tak jak Richie.
• Przepiękna książka.
• Oriental Economist Morze Wewnętrzne zasługuje na specjalne miejsce wśród wciąż nielicznych książek o Japonii.

• San Francisco Chronicle Elegia o Japonii napisana z ogromnym szacunkiem.
• London Review of Books Morze Wewnętrzne to zarówno poetycka medytacja, jak i wciągająca opowieść podróżnicza.
• The Japan Times

Times Literary Supplement Talent Richiego jest zdumiewający; ta książka zachwyca błyskotliwością, przybliża postaci japońskich rybaków, handlarzy, mnichów i melancholijnych nastolatków, a przede wszystkim doskonale zestawia tak odmienne kultury Zachodu i Japonii.