Mšlavežis

Žemait Sodžiaus vaizdeliai Mšlavežis Š pavasar giedra labai reta ir brangi Kelinta jau nedlia, kaip lietus pagavęs virš pliaupia; nusigiedrins kok pusdien arba kokią nakt iškents nelyjus ir vl prakiurs kaip iš kubilo. Patižo visi keliai, pabliuro dirvos, papldo pelks, praskydo, išsipliaušk purvynai, o čia pats mšlavežis.

• Žemait Ur.
• 31 maja 1845 r.
• we dworku w Bukanto (lit.
• Bukant), rej.
• płungiański Zm.
• grudnia 1921 r.
• gruodžio 7 d.

Neduok Dieve, koksai vargas darbininkams: prilijo laidariai reikia ligi keli po srutas braidyti kol prikabina valkt; tas važiuojant prilyja, varva... Marijampolje Najważniejsze dzieła: Rudens vakaras, Marti, Topilys, Sutkai, Petras Kurmelis, Sučiuptas velnias, Bičiuliai Litewska pisarka, działaczka społeczna.

• W domu rodzice pisarki mówili do siebie po polsku i w takim też duchu wychowywali swoje dzieci.
• Początkowo J.

Julija Beniuševičit-Žymantien urodziła się w rodzinie zubożałych bojarów, w dworku należącym do rodu Platerów, gdzie jej ojciec Antanas Beniuševičius był zarządcą majątku, matka - Julijana Sciepurait gospodynią. Beniuševičit-Žymantien uczył ojciec, później ciotka, a również bojarowa, która w tym samym czasie uczyła swe dzieci w Szemach (lit.

• Šmai).
• W powstaniu 1863-1864 r.

• wyszła za mąż za leśniczego dworskiego Laurynasa Žymantasa.
• Wspólnie z mężem wynajmowali ziemię w okolicach Łukowy (lit.
• Laukuva), Worniów (lit.
• Varniai), Użwent (lit.
• Užventis) i ok.
• 30 lat prowadzili gospodarstwo.
• W 1883 r.
• zamieszkali w Usznianach (lit.
• Ušnnai), gdzie poznali Povilasa Višinskisa.
• Tu też J.

wspierała oraz udzielała wszelkiej pomocy powstańcom, później pełniła służbę we dworze Džiuginnai, gdzie w 1865 r. Beniuševičit-Žymantien zaangażowała się w ruch narodowowyzwoleńczy, zaczęła się interesować działalnością kolaboracyjną i tu zaczęła pisać.

• Pierwszy utwór napisała mając ponad czterdzieści lat.

• 30000$).
• Od 1917 r.
• członkini Litewskiego Związku Socjalistów Ludowych.
• Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury.
• Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej.

W czasie I wojny światowej udała się do litewskich kolonii w USA, wygłaszała przemówienia, zbierała ofiary na rzecz osób, które ucierpiały w wojnie (ogółem zebrała ok. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.

• Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.