Na coś trzeba umrzeć

24 lutego 2022 roku Adriana Alksnin dostaje diagnozę: rak nerki. Autorka tej książki jest pisarką i eseistką, dramaturżką, reżyserką teatralną, autorką tekstów dramatycznych, bywalczynią krakowskich knajp.

• Jest także doktorą nauk humanistycznych, która specjalizuje się w tekstach o chorobach.
• Nic zatem dziwnego, że ma świadomość istnienia wielu onkonarracji.
• Kiedy dowiaduje się o chorobie, podejmuje się pisać kolejną książkę o raku.
• Nie potrafi inaczej przejść przez to doświadczenie, jak próbując stwarzać język dla opisu choroby nowotworowej.

• Kolejny esej o raku charakteryzuje się także specyficznym poczuciem humoru.
• Adrianna Alksnin (ur.

Ale robi to tak, żeby uniknąć stałych toposów onkopisania (przegrani i zwycięzcy, niedomagania systemu, dzielenie się intymnością). 1987) - pisarka i eseistka, dramaturżka, reżyserka teatralna, autorka tekstów dramatycznych, doktora nauk humanistycznych, okazjonalnie copywriterka i social media ninja.

• Mieszka w Krakowie.
• Z kotem.
• FRAGMENT Być może odsłaniam zbyt wiele.
• Być może powinnam ugryźć się w język.
• Być może zostanę źle zrozumiana.
• Być może.

• Misery porn.
• Opowieści o traumie i cierpieniu, koniecznie autobiograficzne.

W amerykańskiej literaturze istnieje nawet specjalna szufladka, do której można włożyć takie teksty, jak ten. Ich autorzy i autorki zasiadają potem na kanapie u Oprah Winfrey, po raz kolejny opowiadając szerokiej publiczności swoją historię, podczas gdy prowadząca ukradkiem ociera zabłąkaną w kąciku oka łzę, ostrożnie, tak, aby nie rozmazać starannie nałożonego makijażu.

• Nie chcę do niej trafić.
• Do tej szufladki.
• Nie chcę trafić do żadnej z szufladek.
• A bez wątpienia, do którejś trafię.
• Choroby stają się na swój sposób modne.
• Co rusz jakaś znana persona zwierza się tabloidom ze swoich dolegliwości.

• Może.
• Ale podejrzewam, że tak naprawdę chodzi o clickbaity.
• Publiczność łaknie takich historii.
• Więc się ich jej dostarcza.

Podobno, żeby dodać otuchy innym, którzy również zmagają się z pokrewnymi problemami. Nie zdziwi mnie, jeśli niebawem usłyszę, że staram się „wybić na raku”.

• Szczerze mówiąc, wolałabym „wybić się” na czymś zgoła innym.
• Ale wyszło jak wyszło, co zrobić.
• Niech gadają, co chcą.