Jest jesień 1980, w Polsce wrze. Sławnego pisarza i pupila reżimu, Aleksandra Sewerynowicza, (przywodzącego na myśl Jarosława Iwaszkiewicza), dochodzi informacja, że otrzyma wymarzoną Nagrodę Nobla, gdy odrzuci właśnie mu przyznaną nagrodę radziecką.
Sewerynowiczodrzuca ją, nie wiedząc, że stał się ofiarą intrygi. Przejmująca opowieść o uwikłaniu artysty w czasach PRL zmienia się w ponadczasowy traktat moralny o dobru, złu i ludzkiej uczciwości.
Intelektualna atmosfera, wyszukany język, misterna konstrukcja.
