Elżbieta Drużbacka Wiersze światowe Na pysznego, który o sobie wiele trzyma i nad wszystkich się wynosi w doskonałości Raz gdy się w pychę Merkuryusz wzbije, Chcąc ludzkie zdania o sobie wybadać, Wnet takowego sposobu zażyje, Ażeby z siebie własną postać składać, A inną przybrać, żebraka czy kupca, I udać na czas z wymownego, głupca. Wchodzi w mieszkanie, pewnego skulptora, A ten usilnie pilnując rzemiosła, Nie myśli, żeby zmyślona pokora W dom jego Bogów sprow...
w Tarnowie Najważniejsze dzieła: Zbiór rytmów duchownych, panegirycznych, moralnych i światowych Poetka i tłumaczka doby baroku. Całą swą edukację, obejmującą znajomość mitologii, jęz.
francuskiego i pewną kulturę literacką, zdobyła, przebywając wiele na dworach magnackich: Sieniawskich, Czartoryskich, Sanguszków i Branickich. Autorka wierszy lirycznych, satyrycznych i sielankowych, łącząca tematykę religijną z wrażliwością na przyrodę, chętnie operująca żartem obyczajowym.
Zbiór rytmów duchownych, panegirycznych, moralnych i światowych; w tomie zwraca uwagę m.in. Pisarze oświecenia (Krasicki, Kołłątaj) cenili ją za bogactwo i czystość języka oraz płynność wiersza; budziła też zainteresowanie jako jedna z pierwszych autorek w literaturze polskiej.
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.