Maria Konopnicka Damnata Na rozstaju Nie tego żal mi, com straciła w drodze, Lecz żal mi tego, czegom nie posiadła. A kiedy cicha w kraj zmierzchów odchodzę, Więcej mnie smęcą ulotne widziadła Szczęścia, co nigdy mojemi nie były, Niż zostawione za sobą mogiły.
Bo dusza moja w swym wzlocie i pędzie W przyszłość podana jest skrzydłami obu, I nie ku temu tchnie, co jest, lecz będzie, I nie chce płaczką żadnego być grobu, A choć minionych rzeczy jest pamiętną, Jutrzen... we Lwowie Najważniejsze dzieła: O Janku Wędrowniczku, O krasnoludkach i sierotce Marysi, Nasza szkapa, Miłosierdzie gminy, Rota, Dym, Mendel Gdański Poetka, publicystka, nowelistka, tłumaczka.
Wydawała cykle nowel (Moi znajomi, Nowele, Na drodze). W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.