Na szczytach świata

To, co zaczęło się ze mną dziać wieczorem i prześladowało następnego dnia na grani, napełniło mnie niepokojem, nawet lękiem. Kiedy gotowałem wieczorny posiłek, cały czas miałem nieodparte wrażenie, że muszę zrobić go dla dwóch.

• Czułem się bardzo dobrze, nic mi nie doskwierało.
• Skąd więc te majaki?
• A może mi się tylko zdaje, że wszystko jest w porządku?
• Takie pytania dręczyły mnie na równi ze zwidami.

Co więcej, byłem przekonany o czyjejś obecności w namiocie i nie dam głowy, czy przypadkiem nie usiłowałem z tym kimś rozmawiać. Wtedy na nowo ogarnęła mnie niepewność, czy aby dobrze robię, idąc w górę.

Rano, kiedy wychodziłem w kierunku szczytu, złudzenie czyjegoś towarzystwa nadal mnie nie opuszczało. Łapałem się na tym, że staję, aby poczekać na tego drugiego, że co jakiś czas robię mu miejsce, aby zmienił mnie na prowadzeniu.

• I jeszcze te gwiazdy.
• W pewnym momencie rzuciłem okiem na Tybet i aż usiadłem.
• Na dziennym niebie zobaczyłem je wyraźnie migocące niczym w nocy.
• Przymknąłem powieki, potem spojrzałem na zegarek.
• Dochodziła 13, kiedy znów spojrzałem na niebo.

• Wywiad rzeka przeprowadzony i opracowany przez Tomasza Malanowskiego.
• Szczera i otwarta rozmowa na wiele górskich tematów.
• O trudnych początkach – korzeniach późniejszych himalajskich sukcesów.
• O walce z samym sobą i drogach na czternaście najwyższych szczytów świata.
• O doborze partnera wspinaczkowego.
• O śmierci i przyjaźni.
• O wyborze – pomóc i narazić siebie czy ratować własne życie.

Gwiazdy nadal świeciły… Fragment książki „Na szczytach świata”" 'Na szczytach świata' to zapis wysokogórskich wspomnień najwybitniejszego polskiego himalaisty XX wieku – Jerzego Kukuczki. O skomplikowanych, przygotowaniach do wypraw, rozpoczynających się niejednokrotnie od malowania kominów.

• I o wielu, wielu bliskich sercu Jerzego Kukuczki sprawach.

W prosty, odarty z górskiej martyrologii, szczery sposób, ujęty w swobodny dialog.