Najważniejsze to przeżyć

Wojna się skończyła. Do zrujnowanej Warszawy wracają ludzie, których życie też legło w gruzach.

• Ale przeżyli.

• Jedni zdołali przeżyć, innym się to nie udało.
• Zginęli na ulicach miasta, zostali zamęczeni na Pawiaku lub w obozach koncentracyjnych.

I to jest najważniejsze II wojna światowa w przerażający sposób zmieniła życie setek tysięcy mieszkańców Warszawy, miasta, które po upadku powstania przypominało morze gruzów. Ci, którym udało się ocaleć, próbują po wojnie układać sobie życie na nowo.

• Do zrujnowanej stolicy wraca rodzina Pataczków.

Kamienica przy Marszałkowskiej, w której kiedyś mieszkali, cudem ocalała. Ojciec, lekarz, natychmiast podejmuje pracę w szpitalu.

Matka, przedwojenna nauczycielka, próbuje odnaleźć się jako dziennikarka szukająca śladów nadziei wśród ruin. Starsza córka, Tereska, pomaga odgruzowywać Politechnikę, licząc, że dzięki temu odzyska przedwojenną miłość.

• Jest jeszcze ta młodsza Mirka.
• I to w niej jest największa nadzieja.

• I żyć dalej Najważniejsze to przeżyć najbardziej poruszająca po Stuleciu Winnych powieść Ałbeny Grabowskiej.
• Opowieść o sile rodziny, miłości i życia.

To ona bowiem znajduje w sobie dość odwagi i siły, by co dzień udowadniać, że najważniejsze to przeżyć.