Narzeczona gangstera

Dan Camerman to dla wielu brutalny typ, dla innych morderca, dla przyjaciół wspólnik. Dla Aurory to narzeczony, którego nie widziała od ponad dwóch lat.

• Podobno zginął, ale ona nie potrafi w to uwierzyć.

• Zasada jest jedna - Dan Camerman zawsze wraca.
• I teraz też wróci.
• Aurora była szarą myszką.

Problem w tym, że zranione serce w odwecie może zrobić wiele głupstw, w tym nawet dopuścić się zdrady. Taką, która ginie pośród tłumu ludzi, zupełnie nie wyróżniając się na tle innych.

• On zaś facetem, którego na pewno nie powinna była pokochać.

• Uświadomiła sobie swój błąd dopiero, kiedy mężczyzna jej marzeń zniknął bez żadnego wyjaśnienia.
• Wyparował z jej życia z dnia na dzień, jakby w ogóle nie istniał.
• On miał wrócić.
• Ona miała czekać.

Niestety, jeszcze wtedy nie wiedziała, że miłość może okazać się zabójcza. Najpierw minął miesiąc, potem rok, wreszcie dwa lata...

• - Kiedy zamierzasz wrócić?

Ile jeszcze to miało, cholera, trwać? - zapytała, siląc się na spokojny, wyważony ton.

• Ale były to marne próby, w ostatnim słowie głos się jej załamał.

• On mimo wszystko nie zrobił kroku na przód.

Aurora zacisnęła gwałtownie wargi, nie chcąc, by zduszony szloch przedarł się na zewnątrz. Nie podszedł, nie pocieszył jej, a po prostu stał te kilka metrów dalej.

• Opanowany jak zawsze.
• Nieskażony strachem oraz tym, co zamierzał uczynić.
• Patrzył na Aurorę niczym bezduszny posąg.
• Zawsze był przecież dobrym aktorem.
• - Jak będzie bezpiecznie - odrzekł po chwili napiętej ciszy.
• Zmrużył powieki, a potem odwrócił się w kierunku ogrodzenia.
• Bez jakiegokolwiek pożegnania.
• Bez przeprosin, które był winien Aurorze.

• Angelika Psarska - autorka powieści fantasy Damaris.
• Powrót czarodziejki.
• Urodzona w 1998 roku w Zbąszynku.
• Artystyczna dusza, pozytywna i oddana swoim pasjom.
• Pisze od dwunastego roku życia, kocha króliki i ma ogromną słabość do tatuaży.
• W wolnym czasie również rysuje.

Ona też nie zamierzała się o nie ubiegać, mimo że wyobrażała sobie, iż za nim krzyczy, powstrzymuje go w ostatnim momencie i mężczyzna wcale nie przekracza furtki, a potem nie wsiada na czarny motor, Aurora zaś nie słyszy dźwięku odpalania maszyny i nie patrzy, jak po dłużących się minutach ta zanika pośród innych pojazdów, za zakrętem.