Kontrowersyjna, okrutna, zabawna rzecz o chorowaniu i umieraniu. Temat posępny, ale tekst pogodny, czasami można się uśmiać do łez, bo wiadomo, że najlepsze komedie to tragedie, które zdarzają się innym.
Ci, którzy są rysą na obowiązującym dzisiaj idealnym obrazku świata młodości, siły i piękna, czyli zakryta ściankami celebrytozy nasza rodzima rozstękana geriatria. To rosnące z roku na rok uniwersum starych matek i ojców razem z ich zdesperowanymi rodzinami, zamienionymi w opiekunów, ukazane jest poprzez jednostkowy dramat kobiety nieco już przywiędłej, którą zaskakuje wylew matki.
Aż wreszcie nadchodzi kres, czyli to, co czeka każdego z nas. Po ukończeniu studiów pracowała w Teatrze Współczesnym w Szczecinie, na szczecińskich uczelniach jako wykładowca historii teatru i filmu, wreszcie w szczecińskim oddziale Telewizji Polskiej, gdzie pełniła funkcje redaktora prowadzącego i sekretarza programowego.
