Debiutancki tomik Julii Słotkowskiej składa się z dwudziestu sześciu białych wierszy o nie(do)słownym znaczeniu, które najlepiej czytać do herbaty, po prostu. Utwory ułożone zostały chronologicznie.
Dzięki temu zabiegowi tomik opowiada historię, którą warto poznać- być może ktoś z czytelników odnajdzie w niej siebie.
