(Nie)stabilność - tytuł w istocie odzwierciedlający w jakiejś mierze postrzeganie świata przez Autorkę. W swoich wierszach porusza zarówno to, co w duszy gra, ale i to, co - gdyby nadać formę prozy - mogłoby być wręcz publicystyką.
Zatem nie stroni od wynurzeń osobistych, jak i ocen rzeczywistości, owego tu i teraz, jasno, bezkompromisowo deklarując swój stosunek. Wspomniane "co w duszy gra" wyraża się nie tylko słowem, ale i obrazem (ilustracje Autorki), przesiąkniętym treścią i emocjami.
Potrafi okiełznać zdziczałego psa, uroni łzę wzruszenia na koncercie rockowym, zarywa noce, żeby wpatrywać się w księżyc. W wolnych chwilach oddaje się swoim ulubionym pasjom - szlifuje warsztat z rysunku, przepada gdzieś z dobrą książką, pisze wiersze albo rzuca zaklęcia.