Niech prowadzi nas poker

Po śmierci swojego ojca Bruno Bromski potrzebował wiele czasu, by uporać się z tą bolesną stratą. Na szczęście mógł liczyć na wsparcie bliskiej osoby, Olgi, z którą łączy go nie tylko silne uczucie, ale też wspólna pasja: skoki spadochronowe.

• Wygląda jednak na to, że los szykuje dla niego kolejną przykrą niespodziankę.
• Mama Brunona z dnia na dzień znika i nikt nie potrafi ustalić, co się mogło wydarzyć.

Mężczyzna rozpoczyna intensywne poszukiwania, w które włącza się nie tylko życzliwy sąsiad, ale i grono przyjaciół z aeroklubu. By odnaleźć Bognę Bromską, cała ekipa będzie musiała uruchomić wyobraźnię i posłużyć się bardzo nietypowymi metodami śledczymi Bogna Bromska otworzyła oczy i natrafiła na ścianę słabo rzednącego mroku.

• Była kobietą nie najmłodszą, ale jakby na przekór temu każdego dnia tryskała energią.
• Teraz jednak towarzyszył jej ogromny dyskomfort.
• Odczuwała niezrozumiałą bezsilność.
• Leżała na czymś niewygodnym.
• Próbowała palcami rąk sprawdzić, co to jest.

• Z trudem odwróciła głowę.
• Wyglądało na to, że znajduje się w marnie skleconym szałasie.
• Ledwo rozpoznała zarys grubych i cieńszych gałęzi ciasno ze sobą poprzeplatanych.
• Zdawało się jej, że widzi krzesło.

Dotknęła czegoś sztywnego i szorstkiego, co przypominało materiał, z jakiego wykonuje się worki. Gęstawy mrok, jaki panował we wnętrzu, nie pozwolił dojrzeć nic więcej.

• () Zamknęła oczy i naraz zobaczyła siebie jadącą kabrioletem.
• Droga świeciła pustkami, a po obu jej stronach zielenił się las.
• Była w wyśmienitym nastroju.
• Wybrała się na zakupy.
• Niespodziewanie tuż za nią wyrósł jak spod ziemi biały jeep.
• Bożena Makowska Jestem absolwentką Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Warszawie.
• Przez trzydzieści lat pracowałam w szkole podstawowej.
• Od ponad dwudziestu mieszkam razem z mężem w podkonińskiej wsi.
• Towarzystwa dotrzymują mi dwa psy, owczarek niemiecki i chiński grzywacz.
• Mam żonatego syna i wnuczkę.
• Cieszę się bliskim otoczeniem przyrody.
• Żyję w przyjaźni ze zwierzętami.

• Napisałam kilkadziesiąt wierszy.

Jedno z moich wieloletnich zainteresowań, któremu jestem niezmiennie wierna, to literatura. Powieść Niech prowadzi nas Poker napisałam, aby podkreślić wartość stosunku człowieka do świata przyrody, a także po to, by zwrócić uwagę na walory pozytywnych relacji międzyludzkich.