Niechciani generałowie. Sosabowski, Maczek, Bór-Komorowski i inni. Powojenne losy polskich oficerów

Bohaterowie i legendarni dowódcy. Po wojnie nie mogli wrócić do Polski.

• Dawny sojusznik - Wielka Brytania - przestał życzliwie traktować wojennych uchodźców w mundurach.
• Przestali być potrzebni.

Aby utrzymać rodziny, kawalerowie orderu Virtuti zostawali barmanami, tapicerami i nocnymi cieciami. Na londyńskiej paradzie zwycięstwa w 1946 roku, w której obok Anglików i Amerykanów maszerowali nawet sanitariusze z Fidżi i oddziały robocze z Seszeli, zabrakło Polaków.

• Rząd Jego Królewskiej Mości na dwa tygodnie przed defiladą rozwiązał Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie.
• Kontradmirał Józef Unrug - dowódca Polskiej Floty i Obrony Wybrzeża w 1939 roku.
• Po kapitulacji, Kriegsmarine zaproponowała mu służbę w swoich szeregach.
• Odmówił.
• Po wojnie, aż do lat pięćdziesiątych naprawiał silniki w kutrach rybackich w Maroku.
• Gen.

Stanisław Sosabowski - twórca i dowódca legendarnej polskiej brygady spadochronowej, szykowanej do desantu w okupowanej Polsce. Ostrzegał, że desant planowany pod Arnhem będzie zrzucony ,,o jeden most za daleko".

• W powojennym Londynie próbował sił w branży meblarskiej, a potem pracował przez lata jako magazynier.
• Gen.

• Były Wódz Naczelny Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie utrzymywał się w Londynie z pracy tapicera.
• Gen.
• Stanisław Maczek - dowódca największej przedwrześniowej polskiej jednostki pancernej.
• W 1939 r.
• nie przegrał żadnej bitwy.

Tadeusz Komorowski ,,Bór" - komendant Armii Krajowej. Dowódca ,,Czarnych diabłów", bohater spod Falaise Chambois i Bredy.

Żeby utrzymać przykutą do wózka inwalidzkiego córkę Małgorzatę, podawał piwo jako barman i pilnował bramy klubu sportowego w Edynburgu.