Tom "Nieme i puste" to pełna niepokoju i lęku opowieść o ludzkiej kruchości i zagarniającej wszystko dokuczliwej niepewności. W tych przejmujących wierszach pojawiają się portrety bliskich umarłych, miejsca dzieciństwa i młodości, przestrzenie, których z każdym mgnieniem ubywa.
Stracony czas coraz mocniej boli, a pamięć przynosi jedynie znużenie i wszechogarniające zmęczenie; nicość wdziera się każdym zakamarkiem skóry, której sejsmografy i intuicja odbierają sygnały nadciągającej zewsząd nicości. Słowa nie przynoszą ukojenia, ciemny nurt świata płynie bez wytchnienia, niosąc człowieka w beznadziejne morza popiołów.
W liryce Janusza Kryszaka liczy się milczenie; język jest raną, otwartą i gorącą, a wiersze - zapisem gorzkiej niewiedzy i palącej nieświadomości. "Nieme i puste" to książka, w której gęstnieje mrok, który poraża, obezwładnia i paraliżuje, wciąga w ciemne wiry rozpaczy.
