Kiedy po wielkiej przyjaźni pozostaje wielka pustka, nic nie jest w stanie jej wypełnić. A konie zawsze cierpią w milczeniu.
- Wszyscy wiedzieli, że on i jego koń byli nierozłączni.
- Tylko oni rozumieli, dlaczego drwią z wiatru i zapadają w zadumę pod rozgwieżdżonym niebem.
- Uśmiechali się do siebie codziennością.
- Aż do tego dnia, który zmienił wszystko.
- Niewysoki mężczyzna i potężny kary ogier mają wielką moc.
- Trafiają do serc takimi ścieżkami, których sami czytelnicy nie znali.
- Baśniowy mikrokosmos utkany z przyjaźni zostaje w pamięci na zawsze - i kusi, by do niego wracać.
Pisali historię swojej przyjaźni śladami na leśnych ścieżkach, źdźbłami słomy wyciąganymi z grzywy i włosów, płatkami pierwszego śniegu.
