Nietota. Księga tajemna Tatr to książka niezwykła, magiczna wręcz.
Uosabia Tatry z kolebką polskości, a przez nie wiedzie wędrowca, będącego alter ego autora. Jednak nic nie jest tu oczywiste: o podnóże Tatr uderzają morskie fale, a gdzieś pod Krywaniem ciągną się fiordy, pośród których pewien książę podróżuje łodzią podwodną.
Sam autor o książce wypowiedział znamienne słowa: Najdziwniejsza książka, którą mógłbym napisać, jest o tym, czego nie wiem. Słowo nietota stanowi ludową nazwę rośliny wrońca widlastego, symbolizującej kobietę, a być może także Polskę.
