Niewygodny awans

Anita jest niezależną kobietą po przejściach. Rozwiodła się, samotnie wychowuje dwóch synów, robi karierę w korporacji i nie ma już złudzeń, że jeszcze uda jej się odbudować życie prywatne.

Kiedy wszystko wydaje się idealnie poukładane, otrzymuje nagłą propozycję awansu, który w okamgnieniu burzy jej uporządkowany świat. Spotkanie z nowym, przystojnym dyrektorem przysłanym z centrali w Niemczech potwierdza jej domysły: oto początek prawdziwych kłopotów.

• Jak wrażliwa kobieta poradzi sobie w trudnym, męskim środowisku?
• A może ten kłopotliwy awans to dopiero początek pełnej zakrętów drogi, która prowadzi do nieoczekiwanego finału?

• Nie wyszedł i wydawał się rozbawiony, co doprowadzało mnie do jeszcze większego szału.

Masz trzydzieści sekund, żeby wyjść, albo ci powiem, co teraz naprawdę myślę. Po pierwsze, z tego, co zrozumiałam, mogę ściągnąć mechaników, bo kiedy my mamy interes, to wszystkie chwyty są dozwolone.

• Ty z całą pewnością jesteś bez serca, ale ja nie jestem tobą.

Po drugie, być może ciebie nie obchodzą zwykli pracownicy, ale mnie obchodzą, i to bardzo. I jeśli to jedna z rzeczy, których muszę się nauczyć, to dzwoń do Stephanie i powiedz, niech wyznaczy kogoś innego na moje stanowisko.

• Po trzecie, zwolniłam kadrową.
• Wyszłam i ostentacyjnie trzasnęłam drzwiami.
• Müller natomiast siedział rozbawiony w moim malutkim pokoiku w sercu produkcji i nic sobie z tego nie robił.

• Agnieszka Świrgoń Pisarka, niezawodna menedżerka.
• Mężatka, mama trójki dzieci.
• Przez większość swojego zawodowego życia związana z biznesem.

Miałam ochotę go udusić, i to nawet nie za to, co powiedział, a za ten jego pieprzony stoicki spokój. Z natury otwarta, odważna, a przede wszystkim zdeterminowana.

• Interesuje się psychologią i rozwojem osobistym.
• Uwielbia gotować, a także spędzać czas z dala od miejskiego zgiełku.

Aktualnie pisze trzecią powieść, kontynuuje pracę nad rozwojem talentów swoich dzieci oraz uczy się inwestowania i języka węgierskiego. Swoimi powieściami pragnie namówić kobiety, żeby przestały trwać w życiowej poczekalni i nie zabierały swoich marzeń do grobu.

Chce pokazać, jaką cenę płacą za rezygnację z siebie i z tego, co jest dla nich naprawdę ważne.