Niezwykły rodzic

Dziecko nie słucha się lub odpowiada opryskliwie. Czasem pojawiają się poważniejsze problemy, wtedy zamyka się w sobie, cierpi na zaburzenia odżywiania lub jest agresywne.

• Wówczas rodzice pytają siebie: "Może to moja wina?
• Może nie jestem dobrym rodzicem?".
• Warto w takiej sytuacji skorzystać z rad doświadczonego psychologa dziecięcego.
• W wielu wypadkach okazuje się, że trudne problemy mają całkiem proste rozwiązania.

• W jaki sposób komunikować się z nim komunikować?
• Jak pogodzić szczęśliwe dzieciństwo z przygotowaniem go do życia we współczesnym świecie?
• Które z zachowań są naturalna częścią dojrzewania, a które powinny nas niepokoić?
• Jak reagować w trudnych sytuacjach?

Co robić, gdy rozrabia maluch, a jak postępować, gdy robi to dziecko starsze? Na wszystkie te pytania i wiele innych w rozmowie z dziennikarką Beatą Pawłowicz odpowiada psycholog i psychoterapeuta Tomasz Srebnicki.

• A czy są one naturalne i dobre?

Fragment książki: Czy cele wychowawcze rodzica przeszkadzają dziecku w byciu sobą izałożeniu własnego gniazda, kiedy dorośnie? Czy kiedyś, żyjąc w puszczy albo na wsi, mieliśmy świadome cele wychowawcze?

• I tyle.

Jeśli mieliśmy, to one były mniej powiązane z naszymi ambicjami, a bardziej z przetrwaniem w społeczności.Dawniej nie mieliśmy możliwości kształtowania naszego życia, nie mieliśmy tak szerokiej oferty i sposobów realizacji nieskończonej ilości celów i ambicji.Były klasy i role społeczne. A teraz ten chłopiec, wbrew celom wychowawczym ojca, by wszędzie na świecie czuł się u siebie, nie czuł się tak nigdzie.

• Lęk stał się jego stanem naturalnym.
• A jak żyć z lękiem?
• No właśnie tak...

Zabrakło mu zakorzenienia, swojego miejsca, terytorium. To był drastyczny przypadek, zazwyczaj jest tak, że mama Jasia chce, żeby on był lekarzem.

• Moja mama chciała, żebym została sędzią.
• Po maturze pracowałam kilka miesięcy w sądzie i upewniłam się, że to nie dla mnie!
• A twoja mama chciała żebyś kim był w przyszłości?

Czy to dobrze, kiedy rodzice pragną dla dzieci konkretnej kariery, konkretnego zawodu? Miałem być kimś, kto pomaga, rozumie, wspiera.

• Nikt mi takiej misji świadomie nie wyznaczył, po prostu taką rolę w systemie rodzinnym pełniłem.

• A więc w pewnym sensie jako psycholog nim jestem.
• Jak to się stało, że nim zostałem?
• Nikt mi tego wprost nie mówił.

Takim miałem być mędrcem, stojącym z boku i się nie angażującym, póki wszystko się nie zawali. Zrekonstruowałem ten proces już jako psycholog i powiem ci, że istnieją na pewno trzy warianty (choć w rzeczywistości jest ich nieskończenie więcej) wywierania przez rodziców na dzieciach presji dotyczącej ich przyszłości.

• To teraz poproszę o wariant A.
• W wariancie A rodzic mówi: "zobacz, jak mi się udało w życiu!

Na potrzeby naszej rozmowy pierwszy nazwijmy wariantem A, drugi B, a trzeci C. Zobacz, jak sobie rewelacyjnie poradziłem ze wszystkimi trudnościami, które mnie spotkały.Ten dom sam zbudowałem!

• Te cebule od piątej rano przez całe życie sadziłem własnymi rękami.

Dlatego ty masz iść na studia, żeby się tak nie męczyć, jak ja". W skrócie, na płaszczyźnie psychologicznej, taki rodzic mówi też: "moje życie to moja twierdza, a ty się trzymaj od niej z daleka".

Beata Pawłowicz - Dziennikarka, pisarka, poetka. Autorka książek Niezwykły rodzic, Seksownik, Po szczęście do pracy, Dekalog szczęścia, Życie w micie.

• Na stałe związana z miesięcznikiem Zwierciadło.

• Starszy asystent w Klinice Psychiatrii Wieku Rozwojowego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
• Trener i wykładowca w Szkole Psychoterapii Centrum CBT w Warszawie.
• Nauczyciel akademicki.
• Ekspert miesięcznika SENS.

Tomasz Srebnicki - Psycholog i certyfikowany terapeuta poznawczo-behawioralny, w trakcie specjalizacji z psychologii klinicznej.