Po kilku latach od wybuchu medialnej nagonki na środowiska gejowskie chłopcy z kolektywu Ptaszek już wiedzą, że ich koniec zbliża się wielkimi krokami. Każdy z nich ma pierwsze objawy AIDS.
Lars-Ake i Rasmus w decydujących momentach mają wsparcie partnerów, wiedzą, że kochali i byli kochani. Paul, dusza towarzystwa w czasach, kiedy nie mówiło się głośno o epidemii i homoseksualizmie, przeżywa ataki kolejnych wirusów w dość oryginalny sposób, po swojemu, z odpowiednim dystansem i humorem.
Nawet kiedy umiera, jest pewny, że coś po sobie zostawi. Przez całe życie niczego się nie wstydził, nie ukrywał, był sobą.
A teraz, kiedy przychodzi jego czas, wszystko ma zaplanowane. Nawet jego pogrzeb pokaże tym, którzy zostają, jak dalej żyć.
Niczym zdolny paparazzo dokumentuje każdą z umykających coraz bardziej chwil, dojrzewanie międzyludzkich relacji oraz to, co trzyma przy życiu samych zarażonych, ale także daje nadzieje ich przyjaciołom, ukochanym.
