Wrażliwa i melancholijna Amalia mieszka z siostrą i ciotką w majątku, na którego utrzymanie ich nie stać. Gdy ciotka decyduje się sprzedać rodzinną posiadłość, młoda kobieta wyjeżdża w nadziei na odcięcie się od bolesnych wspomnień i rozpoczęcie nowego etapu życia.
Jednak największym pragnieniem Amalii jest zapewnienie sobie spokojnego życia, dlatego przyjmuje propozycję poślubienia dzierżawcy majątku. Tylko czy małżeństwo z rozsądku było najlepszą decyzją, skoro kobieta jest niemal pewna, że opuszczenie osób, z którymi łączyła ją osobliwa więź, spowodowało utratę czegoś wyjątkowego lustrzanego odbicia własnej duszy
