Tom Nowe dwudziestolecie (1989-2009). Rozpoznania.
Perspektywy zawiera prace kilkudziesięciu autorów z różnych ośrodków akademickich w kraju, a także pracujących w Paryżu i Vancouver, którzy dokonują oglądu materii literatury polskiej ostatnich dwudziestu lat. Czynią to albo w perspektywie porównawczej - gdy zestawiają dokonania współczesności z tymi, którymi zapisało się dwudziestolecie międzywojenne, by wskazać podobieństwa i różnice - albo synchronicznie, gdy skupiają się na specyfice twórczości najnowszej oraz jej kontekstów (medialnych, rynkowych etc.).
Ustosunkowując się do podtytułu książki, można by rzec, iż hierarchię ważności zjawisk literackich lat 1989-2009, rozpoznanie ich reprezentatywności dla procesów zachodzących w literaturze najnowszej wstępnie opisują tytuły części tomu, a bardziej konkretnie - tytuły jej poszczególnych rozdziałów. I tak w części pierwszej - Paralele i osobność epok - zgromadzono materiał ukazujący, jak literatura polska radzi/ła sobie z wyzwaniami rzeczywistości suwerennej politycznie, lecz naznaczonej piętnem wcześniejszego długotrwałego zniewolenia i ciągle pozostającej w stadium transformacji.
