Osiągnięcie dynamicznego wzrostu gospodarczego determinowane jest szybkością tworzenia nowych lub ponowną integracją istniejących łańcuchów produkcji w wymiarze globalnym. Sprawność tego procesu zależy od zdolności do: łączenia istniejących działalności z nowymi technologiami, rozwijania nowych elementów łańcuchów wartości, poszukiwania miejsc zapewniających wysoką wartość dodaną, dostosowania produktów do obecnych trendów rynkowych i zmian społecznych, a także zdobywania nowych rynków zbytu.
Tworzenie w takich warunkach podstaw do rozwoju społeczności lokalnej, przedsiębiorstw czy miast oznacza dążenie do uzyskania różnorodności funkcjonalnej, tworzenia rozwiązań wykazujących się elastycznością w relacji do zmieniających się potrzeb. Pojawiający się w konsekwencji wzrost gęstości funkcji, można przyrównać do hybrydowych czy też patchworkowych przemian, dokonujących się w przestrzeni współczesnych miast.
To proces wielowymiarowy, rozwijający się w licznych rzeczywistościach, będący alternatywą dla paradygmatu rozwoju spolaryzowanego, ale także dla rozwoju zrównoważonego. Pierwszy odnosi się do generalnego ujęcia kategorii hybrydyzacji rozwoju jako efektu współczesnych procesów rozwoju społeczno-gospodarczego miast.
