O dziewczynie, która rozmawiała ze śmiercią

Sen budzi się w zimowym lesie sama. Co gorsza, nie pamięta ze swego życia prawie niczego poza imieniem.

• W przebłyskach denerwujących wizji pojawia się szklana góra i chłopak o szarych oczach.
• Kim był?
• Czy to on zrzucił ją w przepaść i zostawił na pewną zgubę?
• A przecież wydaje się jej, że go kocha.
• Czy można kochać wroga?
• To nie jest jednak największy problem dziewczyny.

• Pomaga jej w tym młoda czarownica Lawa.

Kiedy wśród ośnieżonych drzew odnajduje ją elfka - zabójczyni, Sen rozumie, że śmierć wcale nie odpuściła, że wciąż musi przed nią uciekać. Obie wyruszają do Pamary, miasta magów, tam bowiem Sen może odnaleźć maga, który odebrał jej wspomnienia, a Lawa się szkolić.

• W ślad za Sen podąża jednak niestrudzenie pragnąca ją zabić elfka oraz...

W drodze towarzyszy im Myrddin, gadający kot, jakoby człowiek, a nawet mag, za swoje przewiny zaklęty w kocią skórę. Bóg Śmierci, przybierający najczęściej postać białego kruka, z którym dziewczyna jest dziwnie powiązana.

• Po pełnej niebezpieczeństw podróży docierają do Pamary.
• Czy dziewczynom uda się zrealizować swoje cele?
• Oto jest pytanie.