Ivan Sogel w tomie ,,O morskiej mowie" swoje dialogi wewnętrzne prowadzi najczęściej z bliską kobietą, ale niejednokrotnie polemizuje też z samym sobą. Centralnym punktem jego liryki jawi się przeżywana intymnie chwila - najlepiej we dwoje.
Radość płynąca z bliskości pozwala mu zapomnieć o problemach, pomaga wydostać się z labiryntu zagubienia, daje oczekiwaną wolność. Atutem tych wierszy jest celna analiza relacji nie tylko między kobietą a mężczyzną, ale też pomiędzy nimi, a resztą świata.
Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Pavla Jozefa Šafárika w Preszowie (obecnie Uniwersytet Preszowski) na kierunku pedagogika i edukacja dorosłych. Przez krótki czas pracował jako redaktor Radia Czechosłowackiego w studiu Košice, a następnie przez trzy lata był członkiem zespołu aktorskiego Teatru Jonáša Záborskiego w Preszowie.
Kolejno, już jako aktor wszedł w skład zespołu Teatru Lalek w Koszycach (Bábkové Divadlo v Košiciach, BDK). Od 35 lat pełni tam funkcję dyrektora artystycznego sceny lalkowej oraz sceny dramatycznej Jorik, której jest również współzałożycielem.
Należał do zespołu inicjującego powstanie Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego ,,Dni teatru lalkowego i zabaw dla rodziny VIRVAR", którego został dyrektorem. Jest też współautorem książek ,,Od Guliwera do Filipka" (,,Od Gulivera k Filipkovi", 2009), poświęconej 50-letniej historii BDK, oraz ,,Świat na nici" (,,Svet na niti", 2019), wydanej z okazji 60-lecia BDK.
XX wieku publikował poezję w antologiach Wydawnictwa Wschodniosłowackiego (,,Poszukiwanie", ,,W krajobrazie"), w regionalnych antologiach, oraz w prasie. W ostatnim czasie ukazywały się w czasopismach ,,Romboid" i ,,Vertigo".
