Obroty nieba

"Obroty nieba" są wyłomem wobec większości tomików Kazimierza Brakonieckiego. Szlaki jego wędrówek poetyckich dotychczas wiodły bowiem głównie przez czasoprzestrzeń autobiografii a ich celem było poszukiwanie korzeni w geografii i historii.

• W 'Obrotach nieba' natomiast na pierwszy plan wysuwa się JA, usytuowane bezpośrednio wobec Wszechświata.
• Ziemia zostaje zredukowana do powierzchni planety w Układzie Słonecznym, a Historia - do kosmogonii i eschatologii.
• W tym kosmicznym układzie odbywa się misterium Wszechświata, w którym pośredniczą antropomorfizowane drzewa.
• JA zaś panteistycznie utożsamia się z nimi, choć zarazem szanuje ich autonomię.
• 'Obroty nieba', nawiązują tytułem do dwóch dzieł: "De revolutionibus"...

• Bliższe Chaosowi niż Logosowi.

i 'Obroty rzeczy', ale wydają się bliższe wrażliwości Białoszewskiego z jego dysonansami poznawczymi niż ufności wobec kopernikańskiego racjonalizmu. A dawna archeologia poetycka, przeniesiona w przestrzeń pozaziemską, zmienia tylko wymiar egzystencjalnego niepokoju, który poeta w swej nowej sytuacji najtrafniej nazywa metaforą: 'jesteś kretem kosmosu'.

• z posłowia Piotra Michałowskiego