Wilno, rok 1939. Marysia żegna na dworcu wyruszających na front brata i narzeczonego.
Czy nienawykła do borykania się z codziennością panna z dobrego domu zdoła ochronić najbliższych na okupowanej Wileńszczyźnie? Jak potoczy się jej życie na Ziemiach Odzyskanych, gdzie rzuci ją los, gdy będzie musiała opuścić rodzinne Wilno?
Autorka, urodzona w Nowogródku, lata dzieciństwa spędziła na zesłaniu w Kazachstanie, a później na Ukrainie. Śledząc koleje życia głównej bohaterki, w nieśpiesznej, bogatej w szczegóły narracji kreśli obraz codziennego bytowania przedwojennej polskiej inteligencji w niełatwych realiach PRL.
W latach 1940–1946 przebywała wraz z rodziną na zesłaniu, najpierw w Kazachstanie, a później na Ukrainie. W 2004 roku wydała pierwszą książkę zatytułowaną „Pamiętam” przedstawiającą losy dziecka wywiezionego w 1940 roku do Kazachstanu.
„Nareszcie w Polsce”, wydana w 2007 roku, przedstawia życie powojenne rodziny po przyjeździe do kraju. Opowieść jest także opisem beztroskiego dzieciństwa na Ziemi Nowogródzkiej – hołdem złożonym rodzicom i jednocześnie historią pokolenia, które przeżyło obie wojny.