Giovanni Giacomo Casanova Od kobiety do kobiety Wyjątki ze słynnych pamiętników tłum. Czesław Jankowski ISBN 978-83-288-6686-7 Wybrał, ułożył i słowem wstępnym poprzedził Czesław Jankowski.
J'ai toujours eu la faiblesse de composer les quatre-cinquime de mes jouissances dela somme de celle que je procurais ltre charmant qui me les fournissait. Casanova, Memoires I, 12.
Duchcov, Czechy) Najważniejsze dzieła: Historia mojego życia (1822), Ikosameron (1788). Włoski awanturnik, uwodziciel i autor, piszący w języku francuskim, znany ze swobodnego trybu życia, licznych przygód i podbojów miłosnych.
Wstąpił na krótko do seminarium duchownego i po powrocie do Wenecji rozpoczął karierę duchownego, którą przerwały skandale seksualne. Zaciągnął się do armii weneckiej, służył na wyspie Korfu, na krótki czas wyjechał do Konstantynopola.
W wielkiej podróży dotarł do Lyonu, gdzie wstąpił do masonerii, Paryża, Drezna i Wiednia, w prawie każdym odwiedzanym mieście zawiązując romanse z kobietami. W roku 1753 powrócił do Wenecji, z powodu swoich uwodzeń, bójek, kontrowersyjnych wypowiedzi oraz podejrzeń o powiązania z obcymi mocarstwami dwa lata później został aresztowany przez inkwizycję państwową za obrazę religii i dobrych obyczajów.
Opuścił Republikę Wenecką i skierował do Niemiec, a stamtąd do Paryża, gdzie dzięki kontaktom ze starym znajomy, który został ministrem, stał się jednym z powierników loterii państwowej, a następnie powierzono mu misję sprzedaży obligacji państwowych. W 1760 uciekł do Kolonii, a następnie do Stuttgartu, gdzie w grze hazardowej stracił majątek i po raz kolejny został aresztowany za długi, ale uciekł i skierował się do Szwajcarii, stamtąd do Florencji, skąd wypędzono go z powodu fałszywego weksla.
Przez trzy kolejne lata podróżował po Europie i próbował przekonać do tego pomysłu kolejnych władców, aż po Moskwę i Sankt Petersburg. W 1766 roku został na rozkaz króla wyrzucony z Warszawy po pojedynku, w którym ciężko ranił Branickiego, podstolego wielkiego koronnego.
W 1774, po 18 latach wygnania, pozwolono mu wrócić do Wenecji. W 1783 roku po kłótni z weneckim szlachcicem o pieniądze napisał na niego zjadliwą satyrę, podważającą jego pochodzenie, wskutek czego rząd nakazał mu opuścić miasto.
W wieku 60 lat przyjął ofertę znajomego hrabiego i osiadł jako bibliotekarz na zamku Dux, w obecnym Duchcovie w Czechach. Z tego ostatniego okresu jego życia pochodzi znaczna część twórczości literackiej Casanovy, w tym jego słynne pamiętniki.
W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej.