Nauki o bezpieczeństwie przeżywają ogromny rozkwit. Niestety, pojawiają się niemal bez przerwy nowe zagrożenia i wyzwania godzące w bezpieczeństwo.
Te, określane mianem ,,starych" przeżywają renesans. Wynika to z nieodzowności naukowej eksploracji źródeł zagrożeń (i ich konsekwencji) dla człowieka i środowiska, w którym on żyje.
Wynika to również z potrzeby tworzenia warunków do rozwoju, dla którego bezpieczeństwo jest warunkiem określanym mianem sine qua non. Myślą przewodnią niniejszego opracowania było wskazanie zakresów zainteresowań związanych z bezpiecznym funkcjonowaniem człowieka i organizacji, które tworzy -- w kontekście zmian zachodzących w ich środowisku oraz ewolucji nauki zajmującej się rozlegle rozumianym bezpieczeństwem.
Układ i treść niniejszej pracy dokumentuje z jednej strony rozległość wielu dyscyplin naukowych zajmujących się bezpośrednio bądź pośrednio tymże bezpieczeństwem. Z drugiej zaś odzwierciedla złożoność materii bezpieczeństwa, by z trzeciej strony wskazać drogę, jaką pokonali w ostatnich latach ludzie naukowo zajmujący się problematyką odzwierciedloną tytułem opracowania.
Złożyło się na nie dwadzieścia wypowiedzi ujętych w ramy pięciu części, odnoszących się do wybranych zagadnień z zakresu: sił zbrojnych, organizacji i zarządzania, obronności, bezpieczeństwa oraz badań bezpieczeństwa. Praca ta ze względu na przyjęte ograniczenia nie aspiruje do postrzegania jej w kategoriach dzieła wyczerpującego dyskusję poświęconą problemom, których istotę odzwierciedlono jej tytułem.
Intencją jej autorów bowiem było wskazanie roli bezpieczeństwa w życiu człowieka, złożoności naukowej eksploracji tegoż bezpieczeństwa oraz wysiłku, jaki w nią wkładają naukowcy.
