Odejście Afrodyty

Na tle szarej rzeczywistości lat 80. rozgrywa się miłosno-psychologiczna historia dojrzałego mężczyzny, znakomitego historyka-mediewisty, wysublimowanego intelektualisty do młodej kobiety, mężatki, która po pięciu latach obustronnego szczęścia porzuca go dla młodego osiłka.

Zakochany mężczyzna nie potrafi się z tym pogodzić, nie rozumie, dlaczego tak się stało, nie przestaje o nią walczyć. Narratorem Odejścia Afrodyty nie jest on, lecz jego przyjaciel, pisarz, rozliczający się z własną burzliwą przeszłością, który znakomicie portretuje bohatera książki, ukazując jego rozterki, depresje i skomplikowaną psychologię uczuć.

• Książkę dopełnia obraz chylącego się ku upadkowi PRL-u, gdzie brakuje wszystkiego i szarość oblepia życie codzienne.

• Reklamowano mnie nawet – i czyniły to panie – jako „znawcę kobiet”.
• Zawsze temu zaprzeczałem.
• Ktoś taki jak znawca kobiet w przyrodzie nie istnieje.
• Kobieta dla mężczyzny jest zagadką i zawsze pozostanie tajemnicą.
• Ale oprócz miłości erotycznej jest w moich książkach dużo ciepła i zrozumienia między przyjaciółmi.
• Sądzę, że przyjaźń jest nawet bardziej wymagającym uczuciem niż miłość.
• Bo nie może być przyjaźni jednostronnej, a istnieje tyle miłości nieodwzajemnionych!
• Józef Hen

Po niektórych moich książkach, jak Odejście Afrodyty, recenzenci pisali, że nic, co erotyczne, nie jest mi obce.