Monografia dotyczy odpowiedzialności Skarbu Państwa za wadliwą organizację wykonywania kary pozbawienia wolności i innych środków izolacyjnych stosowanych wobec osób przebywających w zakładach karnych i aresztach śledczych, a także za wadliwą organizację Służby Więziennej, przyczyniającą się do powstania negatywnych konsekwencji dla funkcjonariuszy. W książce są omawiane roszczenia służące ochronie dóbr osobistych i naprawieniu wyrządzonych szkód zarówno osobom pozbawionym wolności, jak i funkcjonariuszom Służby Więziennej w ramach organizacji służby, z uwzględnieniem roszczeń związanych z powstaniem, zmianą i zakończeniem stosunku służbowego.
Autor, poddając analizie dotychczasowe orzecznictwo sądowe i konstytucyjne, proponuje przyjęcie określonych kwalifikacji prawnych w celu zrekonstruowania norm prawnych, które odpowiadają zgłaszanym żądaniom w obu sferach działalności Służby Więziennej. Publikacja jest adresowana do teoretyków prawa, sędziów, pełnomocników procesowych, funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz skazanych.
Opracowanie sytuuje się na styku dziedzin: prawa cywilnego, karnego penitencjarnego oraz administracyjnego w części dotyczącej organizacji Służby Więziennej i zakładów karnych. Autor trafnie referuje konsekwencje prawne funkcjonowania Służby Więziennej w wymiarach zewnętrznym i wewnętrznym, czego konsekwencją jest systematyczne wyodrębnienie osobno roszczeń odszkodowawczych pensjonariuszy zakładów karnych, a osobno poszkodowanych funkcjonariuszy służby.
[...\ [Autor\ trafnie uwzględnia przesłanki roszczeń wynikające z organizacji Służby Więziennej, a także z wadliwej organizacji wykonywania kary pozbawienia wolności. Rozważaniami zostały objęte również decyzje organów Służby Więziennej jako źródło obowiązków odszkodowawczych, w szczególności nadużywanie władztwa organizacyjnego - dyscypliny służbowej (Z recenzji dr hab.
