Oficer słusznej sprawy. Rzecz o Łukaszu Cieplińskim

"Kochana Wisiu! Jeszcze żyję, chociaż są to prawdopodobnie już ostatnie dla mnie dni.

• Siedzę z oficerem gestapo.
• Oni otrzymują listy, a ja nie.
• A tak bardzo chciałbym otrzymać chociaż parę słów Twoją ręką napisanych (...).

Ten ból składam u stóp Boga i Polski (...)." (z grypsu Łukasza Cieplińskiego do żony, wysłanego z więzienia na Rakowieckiej) "Staję przed zarzutem zdrady narodu polskiego, a przecież już w młodości życie moje Polsce ofiarowałem i dla niej chciałem pracować. Dla mnie sprawa polska była największą świętością." (z zeznania Łukasza Cieplińskiego przed sądem) Łukasz Ciepliński pochodził z rodziny o tradycjach patriotycznych.

• Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 jako dowódca kompanii przeciwpancernej.
• Po klęsce wrześniowej zaangażował się w działalność konspiracyjną.
• W ramach akcji Burza jego oddziały 2 sierpnia 1944 brały udział w wyzwalaniu Rzeszowa.

W sierpniu wobec nakazu radzieckiego komendanta wojskowego o złożeniu broni przez AK zdecydował o zejściu do konspiracji. W styczniu 1945 roku włączył się w działalność NIE, potem Ruchu Oporu Armii Krajowej, a finalnie związał się ze Zrzeszeniem Wolność i Niezawisłość, w styczniu 1947 utworzył IV Zarząd Główny WiN.

• 28 listopada 1947 został aresztowany przez funkcjonariuszy UB.
• Brutalne i okrutne śledztwo wobec podpułkownika Łukasza Cieplińskiego było prowadzone pod bezpośrednim nadzorem NKWD.
• 14 października 1950 ppłk Łukasz Ciepliński został skazany na karę śmierci.
• Wyrok śmierci został wykonany 1 marca 1951.

Prawdopodobnie miejsce jego spoczynku znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w kwaterze Na Łączce.