Ograniczone przywództwo jest próbą naukowej analizy przywództwa na podstawie wywiadów przeprowadzonych przez autora z 29 wybitnymi osobami, znanymi z życia publicznego liderami politycznymi, gospodarczymi, społecznymi, artystycznymi, naukowymi i religijnymi. Wnioski, do jakich dochodzi prof.
Koźmiński, są zaskakujące: lepiej radzą sobie liderzy, którzy napotykają więcej obiektywnych i subiektywnych ograniczeń oraz nieustannie muszą z nimi walczyć, by powiększać sferę własnej autonomii i podejmowania decyzji. Te stopnie to: pokonywanie braku wiedzy i fachowego przygotowania do rządzenia, radzenie sobie z konkurencją wewnętrzną i zewnętrzną, zarządzanie ludźmi, a nawet doskonalenie warsztatu aktorskiego, który w wielu wypadkach okazuje się pomocny.
Spora miejsca zajmują rekwizyty teatralne, bo bez teatru byłoby nijako, jak mówi jeden z liderów. Przeprowadzone badanie pozwoliło autorowi na sformułowanie teorii ograniczonego przywództwa, bo jak przyznaje przywództwo absolutne, w czystej postaci nie istnieje.
To pocieszająca konstatacja dla wszystkich, którzy pełni obaw, ale też determinacji, dopiero rozpoczęli wspinaczkę na szczyt.