Książka jest - Deleuzjańską w duchu - analizą koncepcji istoty ludzkiej w filozofii Nietzschego i Foucaulta. Stanowi także próbę ukazania Foucaulta jako spadkobiercy i kontynuatora Nietzscheańskiej ontologii sił, który - mimo że jego kontynuacja ma charakter twórczy - musi mierzyć się z podobnymi problemami co Nietzsche.
Oś rozważań wyznaczają figury Dionizosa-Różnicy i Ariadny-Tożsamości, które autorka najpierw zidentyfikowała jako podstawowe pojęcia dzieła Nietzschego, a następnie naniosła na dzieło Foucaulta, co pozwoliło na wydobycie nieoczywistych i podskórnych powiązań myśli obu filozofów. Na tle tych rozważań autorka formułuje również niezwykle ważne pytanie o teoretyczną prawomocność pedagogiki jako ,,nauki" o wychowaniu po ,,śmierci człowieka".
Ta bardzo dobra praca podnosi niezwykle istotne problemy poznawcze z dziedziny filozofii i pedagogiki, które rozważane są w sposób samodzielny, twórczy i oryginalny, a zarazem merytorycznie rzetelny [...\. dr hab.Tomasz Szkudlarek) ********* Dr Katarzyna Dworakowska - doktor nauk społecznych, asystent w Zakładzie Filozoficznych Podstaw Pedagogiki na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego.
