Opętani i święci

Jeśli lubisz książki o opętaniach, demonach i znakach ingerencji nieczystych mocy - oto historia dla ciebie. Pełna zwrotów akcji i wypełniona wiedzą okultystyczną, w trzymającej w napięciu interpretacji Grzegorza Pawlaka.

• Tomasz jest relikwiarzem.
• Choć niewierzący, wykonuje zlecenia dla Kościoła.

• Ich relacje bywają trudne, ale łączy ich wspólny cel - uwolnienie cierpiącego człowieka od siły nieczystej.
• Przypadek ojca samotnie walczącego o zdrowie córki od początku wydaje się inny niż to, z czym stykali się do tej pory.

Jako wyjątkowej klasy ekspert od opętań i znamion działalności demonów, pracuje w zespole z egzorcystką Martą, jedną z pierwszych wyświęconych kapłanek. Próba rozwikłania tajemnicy eleganckiego domu i jego mieszkańców, prowadzi ich przez mroczne labirynty początków Kościoła, aż na skraj wiary, ku genezie podziału na światło i ciemność, potępionych i zbawionych.

• Fragment: "W pomieszczeniu rolety były zasłonięte, ze szpar przenikało dzienne światło.
• Oprócz łóżka znajdował się tu jedynie niewielki stolik.

• Zostały jedynie niezbędne do rytuału elementy.
• Tomasz bez słowa rozstawił krucyfiks, kropidło i świece.
• - Dzień dobry - odezwał się wreszcie.
• - To znowu pan?
• - zapytała Judyta, jak zwykle schowana pod kołdrą.
• - Światło mnie razi.
• - Czy jest ktoś w domu?
• - Tylko ja - odpowiedział mu głosik spod pościeli.
• - Nie przyszliśmy do ciebie.
• Na chwilę zapadła cisza, jakby ktoś wyssał z powietrza dźwięki.
• Temperatura w pomieszczeniu spadła tak nagle, że po plecach Tomasza przebiegł dreszcz.
• Na złoconej podstawie krucyfiksu skropliła się wilgoć, a mroźne powietrze przyniosło woń palonych włosów.

Zgodnie z instrukcją usunięto wszystko, czym demon mógłby sobie zrobić krzywdę, albo posłużyć się jako bronią. - Tylu ludzi wierzy w niego, nie służąc mu, a tak wielu służy mnie, nie wierząc we mnie - tym razem odpowiedział głos cienki i zachrypnięty jednocześnie.

• Tomasz się wsłuchał.
• To wciąż nie były dwa głosy naraz, ale jedenastoletnia Judyta nie mogła raczej wpaść na pomysł takiego dowcipu.
• Chociaż?
• - Twój czas jest policzony - powiedział Tomasz, udając zaskoczenie.
• Wiele zależało od tej rozmowy.
• Starał się skupić na efekcie, jaki chciał wywołać.
• Miał swoją drugą szansę.

• Jego ratunkiem przed powrotem do piekła.
• Taką właśnie miał pracę.
• Wystawiał się jako mięso armatnie za pieniądze Kościoła - przemknęło mu przez głowę.
• - W każdej chwili możesz zginąć...
• - chrapliwy głos Judyty przywrócił mu zdolność koncentracji.
• - Nie możesz mnie zabić - Tomasz udał lekką niepewność.
• - Zbyt często to słyszę - odezwał się głos.
• - Odważysz się powiedzieć: sprawdzam?
• - Nie boję się ciebie.
• Możesz tylko próbować doprowadzić mnie do śmierci.
• Albo wyniszczać.
• Znam literę prawa.
• Judyta wychyliła głowę spod kołdry.
• (...)"

Musiał udawać obeznanego, ale zagubionego, żeby podczas egzorcyzmu wydać się łakomym kąskiem dla uciekającego demona.