Opowieść Podręcznej

Wstrząsająca antyutopia o piekle kobiet Świat jak z najgorszego koszmaru, gdzie reżim i ortodoksja są jedynym prawem. Freda jest Podręczną w Republice Gilead.

Może opuszczać dom swojego Komendanta i jego Żony tylko raz dziennie, aby pójść na targ, gdzie wszystkie napisy zostały zastąpione przez obrazki, bo Podręcznym już nie wolno czytać. Co miesiąc musi pokornie leżeć i modlić się, aby jej zarządca ją zapłodnił, bo w czasach malejącego przyrostu naturalnego tylko ciężarne Podręczne mają jakąś wartość.

Ale Freda pamięta jeszcze, choć wydaje się to nierealne, że kiedyś miała kochającego męża, wychowywali córeczkę, miała pracę, własne pieniądze i mogła mówić. Ale tego świata już nie ma Na podstawie powieści powstał znakomity serial do obejrzenia na Netflix Fragment: Czerwoną spódnicę mam podkasaną do pasa, nie wyżej.

• Poniżej Komendant pieprzy.
• Pieprzy dolną część mojego ciała.
• Nie mówię: kocha się ze mną, bo to nie jest to.
• Kopulacja też nie byłaby właściwym słowem.
• Kopulacja bowiem zakłada udział dwóch osób, a tu zaangażowana jest tylko jedna.
• Gwałt też nie oddaje istoty rzeczy: nie dzieje się nic takiego, co byłoby wbrew mojej woli.

• Dlatego leżę spokojnie i wyobrażam sobie baldachim nad głową.
• Przypomniała mi się rada, której królowa Wiktoria udzieliła swojej córce: zamknij oczy i myśl o Anglii.
• Ale to nie Anglia.
• Żeby się tylko pospieszył.

Wybór był niewielki, ale jakiś tam był, a ja dokonałam właśnie takiego.