Oppidum Judaeorum - Żydzi w przestrzeni miejskiej dawnej Rzeczypospolitej jest - tak jak poprzednio opublikowane w 2015 roku Bramy Nieba Bóżnice drewniane i w 2017 roku Bramy Nieba Bóżnice murowane - drugim rozszerzonym i uzupełnionym wydaniem książki opracowanej przez tych samych autorów i opublikowanej w 2004 roku. Książka ta jest częścią cyklu poświęconego ponad 800-letniej historii osadnictwa żydowskiego i architektury bóżniczej, które się rozwinęły na obszarze najpierw monarchii piastowskiej, potem królestwa Jagiellonów, Rzeczypospolitej Polski i Litwy, a następnie na tych ziemiach aż do czasów II wojny światowej.
Jej tematem jest miejsce jakie zajmowali Żydzi w strukturze społecznej i przestrzennej miast i miasteczek dawnej Rzeczypospolitej od czasu pojawienia się w nich pierwszych osadników żydowskich, potem poprzez burzliwe dzieje tej części Europy aż do zagłady jaką przyniosła II wojna światowa. Jej pierwsze wydanie ukazało się w języku polskim w serii: Dziedzictwo Kulturowe Rzeczypospolitej dzięki zachęcie i życzliwemu wsparciu m.in.
Marii Boguckiej, z Warszawy, której zawdzięczamy też porady merytoryczne. Od czasu ukazania się pierwszego wydania do chwili obecnej upłynęło 15 lat, w czasie których zainteresowanie historią Żydów w poszczególnych miastach i miasteczkach Europy Środkowo-Wschodniej wśród badaczy w Polsce, a także na Białorusi, Litwie, Ukrainie i w Izraelu znacznie wzrosło.
Drugie wydanie tej książki, które ukazuje się w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej, uwzględnia obecny poszerzony stan badań. Liczba i lista prezentowanych w nim miast wybranych w zasadzie nie uległa zmianie, jedynie układ części katalogowej zmieniono z typologicznego na alfabetyczny.
Wzbogacono znacznie materiał ilustracyjny, poszerzono treść o informacje dotyczące losów skupisk żydowskich w poszczególnych omawianych miejscowościach w czasie II wojny światowej.
