OSAMU DAZAI Literatura japońska. 2 książki: Uczennica i Zmierzch

1) UCZENNICA „Poranki są takie, jak by to powiedzieć, bezczelne. Nie mogę znieść tego mnóstwa smutnych spraw, które mnie wtedy przytłaczają.

• Nie mogę!
• Nie mogę!
• Rano jestem najbrzydsza.
• Nogi mam ciężkie ze zmęczenia i już nic nie chce mi się robić.
• To pewnie dlatego, że nie śpię głęboko.
• „Kto rano wstaje...” – bzdura.
• Rano jest szaro.
• Zawsze, zawsze tak samo.
• Pustka.
• Kiedy rano leżę pod kołdrą, dopadają mnie czarne myśli.
• Nic mi się nie podoba.

• Ranki są podłe”.
• fragment utworu „Uczennica” została napisana na samym początku literackiej kariery Osamu Dazai.
• Szybko jednak zyskała rozgłos – przede wszystkim dzięki mistrzowskiemu użyciu języka.

Same przeróżne, nieznośne rozczarowania, wszystkie na raz, wlewają się we mnie, doprowadzają do agonii. Był to styl, który z powodzeniem mógłby znaleźć się w dzienniku nastoletniej dziewczyny, a jednocześnie – bardzo malowniczy i sugestywny.

• Dziś widzimy w tej opowieści ironiczny opis społeczeństwa i walkę jednostki o wolność.

• Osamu Dazai (właśc.
• Shūji Tsushima; 1909–1948) to jedna z najważniejszych postaci w literaturze japońskiej.

To tematy, które Dazai eksplorował nie tylko w swojej twórczości, ale które były też wiodącymi wątkami w jego krótkiej i burzliwej biografii. W czasie swojego burzliwego – bo naznaczonego uzależnieniami i licznymi próbami samobójczymi – życia zasłynął jako mistrz nowego stylu, świetnie władający językiem, potrafiący głośno wyrazić stany uczuciowe kolejnych pokoleń młodych Japończyków.

Młoda narratorka „Uczennicy” nadal jest na etapie odkrywania siebie, a stworzona przez Dazai kronika jej emocjonalnych przemian jest arcydziełem. Thomas Rimer, University of Pittsburgh Chociaż przedstawione w konkretnym czasie, miejscu i kulturze, przesłanie i przestroga od Dazai mają wydźwięk uniwersalny.

David Stahl, Binghamton University SUNY 2) ZMIERZCH Autor powieści „Zmierzch” (Shayo, 1947), Dazai Osamu, jest legendą literatury japońskiej XX wieku. Od swej samobójczej śmierci w 1948 roku stał się obiektem kultu jako idealizowany buntownik i libertyn, występujący przeciw konformizmowi i dogmatom.

Również wielu bohaterów jego opowiadań i powieści budzi empatię u czytelników, odczuwających brak pozytywnego celu w życiu. Zmierzch jest opowieścią o córce Kazuko opiekującej się umierającą matką, ostatnią damą w Japonii, symbolizującą dekadencję rodów arystokratycznych i ziemiańskich po wojnie światowej.

• Odrzuciła tradycyjna moralność, postanowiła żyć samodzielnie i samotnie wychowywać dziecko ukochanego mężczyzny...

Jest to jednocześnie pieśń o kobiecie, która mimo niesprzyjających okoliczności i utraty bliskich zdecydowała się obrać drogę aktywnej egzystencji w świecie, gdzie wszystko będzie musiała budować od nowa.