Wstęp Według danych Unii Europejskiej budownictwo jest najbardziej energochłonną częścią gospodarki. Odpowiada za 41% całkowitego zużycia energii.
Z tego powodu branża ta powinna prowadzić działania mające na celu poprawę efektywności energetycznej na każdym etapie życia budynku. Ograniczanie zużycia energii w budynkach realizowane przez stosowanie skuteczniejszej izolacji termicznej prawie zawsze wiąże się ze wzrostem zapotrzebowania na energię chłodniczą.
Ochrona pomieszczeń przed przegrzewaniem staje się działaniem równie ważnym, co zapewnienie temperatury komfortu oraz odpowiednich warunków użytkowych zimą. Zapewnienie odpowiedniego środowiska wewnętrznego w nowo projektowanych budynkach o radykalnie zmniejszonym zapotrzebowaniu na ciepło może stwarzać większe trudności latem, zwłaszcza przy aktualnie obowiązujących trendach architektoniczno-budowlanych: rosnącej powierzchni przegród przezroczystych oraz rosnącym oporze cieplnym wszystkich przegród budynku.
Stosowanie różnego rodzaju osłon jest obecne w architekturze od wielu lat w postaci markiz, żaluzji, łamaczy światła, skrinów, refleksoli itp. Traktuje się je raczej jako elementy dynamizujące dotychczasowy statyczny charakter elewacji, nie zaś jako efektywne energetycznie rozwiązania zmniejszające znacząco zużycie energii.
Przedstawia bilanse energetyczne okna bez osłony i z osłonami oraz podaje sposoby obliczania wpływu ruchomych osłon przeciwsłonecznych na zyski energii słonecznej.
