Osobisty przewodnik po Pradze

Osobisty przewodnik po Pradze to jubileuszowy, 10. tytuł Mariusza Szczygła, który ukazuje się dwadzieścia lat po pierwszym wyjeździe autora do Pragi wiosną 2000 roku, kiedy to uwiodły go miasto i język.

• Ma to być oczywiście Praga bez mostu Karola i bez Hradczan.

Jak sam mówi, książka ta wzięła się ze zdenerwowania: „Od momentu pierwszych moich publikacji o Pradze nie ma tygodnia, żebym nie dostał pytania o jakieś miejsca magiczne, ważne, osobiste. Nadmiar tych próśb, a zwłaszcza niemożność odpisywania na wszystkie, zaczął mnie irytować, postanowiłem więc zamienić to uczucie w coś pozytywnego.

• Napisałem przewodnik, do którego wszystkich będę teraz odsyłał”.
• Miejsca opisywane w przewodniku zobaczycie dzięki fotografiom Filipa Springera.
• Dom jako cios między oczy.
• Dworzec jako upadła bajka.
• Most, który ułatwia śmierć.
• Schron przed beznadzieją.
• Góra nieobojętności.
• Pomnik gejów.
• Kościół zgubiony na podwórku.
• Grób jako kryształ.
• Kamienica, która drga.
• Prysznic jako metafora… Do tego rozmowy z Czeszkami i Czechami.
• Znanymi i nieznanymi.
• Szczygieł: „W przewodniku oprowadzam wyłącznie po moich ulubionych miejscach w Pradze.
• W ten oto sposób książka wymyka się krytyce, że czegoś w niej nie ma.
• Jeśli nie ma, to mnie nie uwiodło!”.