Książka dotyczy koncepcji i problemów związanych z dostosowaniem odbioru sztuk wizualnych do percepcji osób z różnymi dysfunkcjami, m.in. wzrokowymi, słuchowymi, intelektualnymi.
Autorzy zaprezentowali działania środowisk muzealnych, historyków sztuki oraz traduktologów mierzących się z udostępnianiem sztuki odbiorcom z dysfunkcjami. Zastosowane metodologie badawcze, mające swoje oparcie w naukach humanistycznych, społecznych, medycznych, a także prawnych, czynią z niej tom wzorcowy.
Krąg potencjalnych odbiorców jest bardzo szeroki: od historyków sztuki i kulturoznawców, przez architektów, po specjalistów z zakresu medycyny, psychologii, socjologii i opieki społecznej. Po jej przeczytaniu niejeden czytelnik zamieni pojęcie „wykluczenie” na „współistnienie”, a „inny” stanie się „taki sam” jak on sam.
