Starannie zebrany wywiad i ocena miejsca zdarzenia stanowią bardzo istotne elementy postępowania diagnostycznego w ostrych zatruciach. W OZ przeprowadza się standardowe badanie podmiotowe, dążąc do poznania wszelkich okoliczności zdarzenia, a zwłaszcza ksenobiotyków odpowiedzialnych za zatrucie.
Istotne jest ustalenie rodzaju trucizny, jej postaci i dawki oraz drogi, czasu i celu jej przyjęcia. Każdy przypadek OZ, zwłaszcza zamierzonego, należy traktować jako stan bezpośredniego zagrożenia życia, przynajmniej w pierwszych jego godzinach.
Na OZ wskazywać może nagłe wystąpienie objawów u osoby zdrowej lub obecność symptomów nietypowych dla rozpoznanej wcześniej choroby przewlekłej, stwierdzenie takich samych objawów u wielu osób przebywających w tym samym pomieszczeniu, spożywających te same napoje czy potrawy. W Polsce funkcjonuje 10 ośrodków toksykologii (OT), w których codziennie, całodobowo zespoły ratownictwa medycznego mogą uzyskać konsultację telefoniczną.
W oddziałach toksykologii leczy się osoby dorosłe, jednak w niektórych z nich możliwa jest także hospitalizacja nastolatków, które ukończyły 16 r.ż. Dobrą praktyką ratowniczą jest korzystanie z telefonicznej konsultacji toksykologicznej i uzgadnianie przyjęcia pacjenta z podejrzeniem ostrego zatrucia z lekarzem dyżurnym OT.
W repetytorium ,,Ostre zatrucia w praktyce ratownika medycznego" omówiono takie zagadnienia, jak: zatrucia lekami, gazami, alkoholem, środkami psychoaktywnymi, środkami ochrony roślin, toksynami biologicznymi, grzybami, nikotyną, roślinami, a także toksydromy, odtrutki oraz organizacja opieki toksykologicznej w Polsce. Przydatne informacje, praktyczna wiedza, algorytmy, tabele i schematy ułatwią przyswojenie wiadomości.
To obowiązkowa lektura dla ratowników medycznych, pielęgniarek, studentów ratownictwa medycznego oraz osób pracujących w zespołach ratunkowych
