Epopeja narodowa z elementami gawędy szlacheckiej, powstała w latach 18321834 w Paryżu. Składa się z dwunastu ksiąg pisanych wierszem.
- Jest 1811 r.
- Do rodzinnego dworku w Soplicowie wraca po zakończeniu nauk dwudziestoletni Tadeusz Soplica.
- Gospodarzem Soplicowa jest stryj i opiekun młodzieńca, Sędzia Soplica.
- Wydaje się, że dwór jest pusty.
- Jego mieszkańcy wybrali się do pobliskiego lasu.
- Zwiedzając stare zakamarki, Tadeusz trafia do swego pokoju dziecinnego.
- Zastaje w nim Zosię, córkę Ewy Horeszkówny.
- Piękna dziewczyna porusza wyobraźnię młodzieńca.
- Nawiązuje z nią romans...
- Adam Mickiewicz nigdy nie nazwał Pana Tadeusza eposem lub epopeją.
- Nie określili go też w ten sposób pierwsi czytelnicy utworu.
- Wyrażali nawet swoje niezadowolenie z powodu niewielkiej ilości podniosłego tonu w utworze.
- Uważano, że zawiera za dużo treści rubasznych.
Wieczorem, podczas kolacji wydanej na Zamku, o który się toczy spór pomiędzy ziemiańską rodziną Sopliców a Hrabią, ostatnim potomkiem Horeszków, Tadeusz spotyka uwodzicielską Telimenę. Zauważono także, że nie pojawia się w utworze żadna wielka postać historyczna (pojawienie się takiej osoby miało być zgodne z kanonami eposu).
- Status arcydzieła literatury polskiej oraz eposu narodowego Pan Tadeusz uzyskał po 1863 r.
📘 Pan Tadeusz. Czyli Ostatni zajazd na Litwie
Sprawdź cenę i dostępność tej publikacji.
👉 Zobacz ofertę
