Pantera południa

"Podszedł do Emmy, skrępował jej ręce na plecach i przeciął sznury, którymi była przywiązana do konia. Nie stawiała żadnego oporu.

• Założywszy jej przepaskę na oczy, Verdoja wziął dziewczynę na ręce.
• Po odgłosie jego kroków zorientowała się, że są w jakimś głuchym pomieszczeniu.

• Wreszcie usłyszała trzask zamykanych drzwi i Verdoja postawił ją na ziemi.

Czuła, że niesie ją to w górę, to w dół; powietrze stawało się coraz cięższe. Gdy odsłonił jej oczy, w świetle latarki trzymanej przez niego w ręku ujrzała coś w rodzaju skalistej celi, szerokiej na metr i trzy ćwierci, na dwa i pół metra długiej i dwa wysokiej.

• " (fragment) Tagi: klasyka,

Nie było w niej nic prócz wiązki słomy, dzbanka, kawałka suchego placka i dwóch łańcuchów przymocowanych do ścian.