Wspólnota uczniów jest najgłębszym pragnieniem Chrystusa Pana; o nią modlił się podczas Ostatniej Wieczerzy, tuż przed swoją męką i śmiercią: „aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś” (J 17,21). Ta modlitwa Jezusa – o jedność uczniów, dla wiarygodności chrześcijaństwa, jest ciągle aktualna i aktualizowana w czasie każdej Eucharystii, ale z własnego doświadczenia wiemy, że mamy z jednością wiele trudności na co dzień.
Nie musimy się bać zmagań o wspólnotę i poszukiwania dróg do niej, mimo wielu niepowodzeń w ciągu całej historii Kościoła. Także współczesne wysiłki ekumeniczne, po pierwszej fali entuzjazmu w dobie posoborowej, obecnie wydają się przeżywać zastój.
Warto pamiętać, iż źródłem oraz nadzieją jedności jest sam Jezus i Jego dzieło zbawcze, jakie dokonało się w męce, śmierci i zmartwychwstaniu (bp Z. Od ludzkiej strony ważne jest szczere zaangażowanie się w budowanie jedności chrześcijan oraz autentyzm, zarówno w wymiarze indywidualnym (ks.
Jesteśmy ludźmi kruchymi, słabymi, upadającymi, ale zawsze mamy szansę powrotu, gdyż Kościół katolicki nie jest wypreparowanym Kościołem „czystych”, ale nawracających się grzeszników (M. Zagórska, Iwona) okazuje się polem duchowej walki o człowieka i jedność społeczeństwa, stąd taka a nie inna tematyka obecnego synodu biskupów (ks.
Dziś, jak w każdej epoce, w różnych częściach świata można wskazać wiele wręcz heroicznych przykładów trwania w jedności (B. Perspektywa ewangeliczna stawia nam bardzo wysoko poprzeczkę, chodzi bowiem o świadome obumieranie, by żyć dla Boga (K.
Mikołajczak), wspólnej, wielowiekowej historii oraz przenikającej się kultury Żydów i Polaków (B. Mamy nadzieję, że obecny numer „Pastores” będzie dodawał czytelnikom odwagi w zmaganiu o jedność z Bogiem i ludźmi w Kościele.
