Pastores 77 (4) 2018

Drodzy Czytelnicy! „W miarę jak światła wiary słabną, wzrok ludzi się zacieśnia.” Jak nie pogubić się w naszej cywilizacji, tak niestabilnej i tymczasowej, która zyskała wręcz miano „dyktatury relatywizmu”?

• Gdzie szukać pomocy i oparcia w wewnętrznych zmaganiach i kryzysach?
• Czy wierność Bogu i powołaniu jest jeszcze w „modzie” i czy w ogóle jest możliwa?
• 1.
• Realia życia nie napawają optymizmem, gdyż neopogaństwo osiedliło się nawet w Kościele (ks.
• A.
• Draguła), a obecną sytuację już 50 lat temu przewidywał prorok – ks.
• Joseph Ratzinger.

• P.
• Mazurkiewicz).

Z kolei według papieża Franciszka „w kulturze tymczasowości nawet obecna chwila pozbawiona jest jakiegokolwiek zakorzenienia” i nie może stanowić trwałego punktu odniesienia (ks. Problem nie jest nowy, bo sam Jezus spotykał się z niezrozumieniem i odrzuceniem ze strony nie tylko tłumów, ale i uczniów (ks.

• W.
• Chrostowski).
• W życiu księdza pojawiają się dylematy związane z rozeznaniem drogi i kierunkiem zaangażowania się w Kościele (R.
• Szmydki OMI).

Może go dopaść kryzys związany z zakochaniem się w kobiecie, niewiernością zobowiązaniu czystości w celibacie i podwójnym życiem. W zależności od tego, jak dany ksiądz potraktuje swoje dylematy, trudności i grzechy, odbuduje się jego relacja z Chrystusem i jego życie na nowo nabierze blasku i sensu, gdyż „decyzje najbardziej słuszne powstają na poziomie serca” (rozmowa z K.

• Wonsem SDS), albo utonie „w rozpaczy i bezsilności” (A.
• Rusak).

• 2.

Źle przeżyte kryzysy prowadzą niekiedy do odejścia, które ostatecznie jest porażką samego prezbitera i zgorszeniem oraz bólem także dla świeckich (Marianna). Ksiądz nie zostaje nigdy sam z tym, co go gnębi, może liczyć na modlitwę wiernych (J.

Kwiatkowski), na wsparcie kolegów, wspólnoty (x AS) i pomoc przełożonych (T. Nowaczek MIC), ale skorzysta z niej tylko wtedy, gdy gotów jest ją przyjąć.

• Czasem zadziała zimny prysznic i upomnienie braterskie (ks.
• W.
• Rzeszowski).
• Ważnym wsparciem zawsze jest prawdziwa, zdrowa przyjaźń zarówno z kobietami (ks.
• K.
• Grzywocz), jak i z mężczyznami (K.
• Klauza).
• Pomocne bywa dzielenie się wiarą, bo i duszpasterz w konfesjonale może „pokrzepić się” pokorą i wiarą penitenta (P.
• Szyrszeń SDS).

• P.
• J.
• Guzmán) albo korzystają z innych form pomocy w przezwyciężeniu kryzysu i pozostaniu na drodze powołania (F.
• Kucharczak, ks.
• S.
• J.
• Rossetti).
• 3.
• Wierność mimo zewnętrznych i wewnętrznych burz jest możliwa.

W niektórych środowiskach prezbiterzy otrzymują cotygodniowe skuteczne wsparcie dla życia i posługi w ramach formacji stałej (ks. Potwierdza to heroizm duchownych, poddawanych prześladowaniom i przemocy ze strony totalitaryzmów, a jednak do końca wiernych Bogu i Kościołowi (W.

• Roszkowski, rozmowa z J.
• Hajdasz).
• Potwierdza to też świadectwo męczenników okresu patrystycznego (ks.
• L.
• Misiarczyk – M.
• Pyzik-Turska).

• KS.
• MIROSŁAW CHOLEWA redaktor naczelny

O taką wierność, która nadaje blask życiu, módlmy się do Pana, który jest wierny i może nas uzdolnić do wierności.