Rok 1977. Jedenastoletnia Mira ucieka w taniec, żeby nie uczestniczyć w kłótniach rodziców.
Balet, poprzez rygorystyczne zajęcia, mordercze treningi i obsesję perfekcjonizmu, daje jej poczucie kontroli, siłę i obietnicę sukcesu. Wkrótce Mira zostaje przyjęta do prestiżowej szkoły baletowej, której dyrektor wiąże z młodą uczennicą wielkie nadzieje.
W miarę upływu lat relacja Miry z Maurice'em staje się coraz bardziej intensywna, co naznaczy ich piętnem na całe życie. Kate, profesor tańca w college'u, wdaje się w romans ze studentem.
Kiedy Kate otrzymuje list od mężczyzny, którego długo uważała za zmarłego, musi wrócić do dramatów z przeszłości, o których dawno już zapomniała. Patrz, jak tańczę to gorzka opowieść o cenie, jaką trzeba zapłacić za ambicję, umiłowanie piękna i pragnienie miłości.
Tragiczny obraz dziewczyny, która zbyt szybko zasmakowała w podziwie, przedstawiony z punktu widzenia dorosłej tancerki - z dużą dojrzałością, a jednocześnie żarliwą naiwnością. "Washington Post" To książka nie tyle o balecie, ile o cenie, jaką płaci się za młodzieńczy talent.
"New York Times Book Review" Sari Wilson - tańczyła w nowojorskim Harkness Ballet, była także uczestniczką stypendium New Ballet School założonej przez Eliota Felda. Brała udział w programach artystycznych Wallace Stegner Fellowship na Stanford University oraz Provincetown Fine Arts Center.
Pierwsze teksty publikowała w pismach literackich: "Agni", "Oxford American", "Slice" i "Third Coast".
