Pięć lat kacetu

Pierwsze wydanie bez skreśleń i cenzury. Wspomnienia z obozów koncentracyjnych Dachau, Mauthausen i Gusen.

• I próbuje opowiedzieć o cenie człowieczeństwa w miejscu, które z niego odzierało.
• W maju 1958 roku książka trafiła do księgarń i natychmiast zniknęła z półek.
• W bibliotekach czekało się w kolejce nawet rok.
• Czytelnicy pisali do autora z prośbą o interwencję.

Stanisław Grzesiuk z właściwym sobie humorem, szczerością i bezpośredniością portretuje nazistowską machinę pracy i śmierci. O książce dyskutowali szeroko byli więźniowie, a Grzesiukowi wytoczono proces o zniesławienie, który zakończył się ugodą.

• Wydanie zawiera fragmenty najważniejszych recenzji oraz wypowiedzi samego autora o książce.
• Od czasów Borowskiego nie mieliśmy w literaturze tak pasjonującego dokumentu z obozów koncentracyjnych.

Po latach tekst porównano z rękopisem i przywrócono wszystkie fragmenty usunięte przez cenzurę i wydawcę przy pierwszej publikacji. "Pięć lat kacetu" nie ma przy tym ambicji artystycznych: jest zimną, przenikliwą, piekielnie dokładną relacją człowieka, który dzięki swemu sprytowi i szansie jednej na milion przetrwał piekło.

• Życie Warszawy, 29 VI 1958 r.

• Urodzony w Małkowie koło Chełma.
• Od drugiego roku życia mieszkał w Warszawie, gdzie spędził dzieciństwo i młodość.
• W trakcie okupacji aresztowany i wysłany na roboty przymusowe do Niemiec, następnie do obozów koncentracyjnych.
• W lipcu 1945 roku wrócił do kraju; leczył się na gruźlicę płuc, która była konsekwencją pobytu w obozie.

Stanisław Grzesiuk (19181963) pisarz, pieśniarz, zwany bardem Czerniakowa. Autor autobiograficznej trylogii "Boso, ale w ostrogach", "Pięć lat kacetu", "Na marginesie życia".

• Pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach.
• Obok Stefana Wiecheckiego zaliczany do grona najbardziej zasłużonych twórców kultury warszawskiej ulicy.