Pijacka nędza i lotto

Pijacka nędza i lotto to wykrzywiony obraz typowej rodziny, składającej się z Ojca, matki i syna. Choć nie są ze sobą spokrewnieniu tworzą karykaturę tego, co nazwać można wzorcem.

• Zwykle mijamy takich ludzi na ulicy szerokim łukiem.
• Nikt nie lubi cuchnących pijaków.
• Sami zasłużyli na taki los.
• Taka jest nasza naturalna reakcja.

Są życiowymi wykolejeńcami, osobami, które straciły wszystko i nie ma dla nich nadziei. Bohaterowie tacy właśnie są: cuchnący, zaniedbani, odpychający, nie ma w ich charakterach i zachowaniu niczego sympatycznego.

• Myślą tylko o piciu, picie wyznacza ich marny żywot.
• Nic więcej się nie liczy.
• A jednak coś w nich fascynuje.
• Brzydota?
• Chęć przyjrzenia się skrajnej nędzy?
• Także tej duchowej?
• Niezdrowa ciekawość?
• Trudno znaleźć w tej trójce coś pozytywnego.

A jednak z czasem przyzwyczajamy się do ich stylu życia, dostrzegamy, że jest w tym jednak jakaś próba szukania godności. Ojciec, Stara Skóra i Chrabąszcz ciągnęli by tak swoją marną egzystencję do nieuchronnej i pewnie bliskiej śmierci z przepicia lub zapomnienia, gdyby nie wygrana w lotto.

• Cud.

• Ale czy na pewno?
• Czy ludzie przegrani są w stanie czerpać z życia pełnymi garściami tak nagle, jeśli do tej pory tego nie potrafili?
• Pijacka nędza i lotto to przerażający obraz człowieczeństwa postawionego w skrajnych sytuacjach: bieda i bogactwo.
• Pytanie, czy jest to obraz reprezentatywny czy jedynie marginalny?
• Można się nad tym zastanawiać.

Dar niebios, choć nieco wymuszony napadem i kradzieżą, zdaje się nieść im nadzieję na zmianę, na wyjście z nędzy. Podpowiedź może stanowić statystyka: liczba alkoholików i bezdomnych Przemysław Rajchman Przemysław Robert Rajchman ur.1969-03-13 w Płocku Mieszkam i pracuję w Płocku.

• Jestem żonaty i dzieciaty.
• Ogólnie z życia zadowolony, co najważniejsze nie schorowany.
• Postanowiłem zająć się pisaniem, bo w końcu ileż lat można wymyślać historyjki i je zapominać.