Wiersze z lat pierwszej "Solidarności" autora, którego twórczość nazwana została kiedyś "poezją rozdarcia posierpniowego". Zestawiana była z twórczością Barańczaka i Kornhausera jako rozwinięcie i dopełnienie Nowej Fali.
Skarga zawdzięcza Nowej Fali odwagę zauważania problemów teraźniejszości i subiektywny charakter tych spostrzeżeń, a więc swoistą, poetycką optykę.
